Of het echt helpt, ik vraag het me af, maar ze zijn niet onaardig, de mensen van het Prayer Station Ministry. Hun uitvalsbasis is de Cleft op de Oudezijds Voorburgwal 63, midden op de Wallen.

Elke eerste en derde dinsdag staan ze op de Dam en in de ochtend ook voor het Centraal Station om de blijde boodschap van het evangelie te verkondigen. Wie ze één keer heeft gezien, ziet ze nooit meer over het hoofd vanwege hun rode hesjes met daarop in grote letters: Bidden helpt!

Ook op deze dinsdagmorgen verschijnen ze tegen kwart voor elf op de Dam. In groepjes van twee. Als ze onderweg iemand tegenkomen, bijvoorbeeld op de boombank op het Oudekerksplein, schromen ze niet erop af te stappen en een praatje aan te knopen. Twee blijven praten met de bankzitter; de rest loopt gewoon door.

Na een kwartier zijn de eerste vier op de Dam gearriveerd en aan gesprekspartners zo te zien geen gebrek. Overal op de bankjes zitten mensen, ze lopen er naar toe en spreken ze aan. Het lijkt vrij willekeurig te gebeuren, maar het gaat altijd wel om stellen of enkelingen. Vijf minuten later arriveren er nog twee koppels met de rode hesjes en de daaropvolgende minuten komt er nog een stel. Dan zijn ze met z’n tienen, zeven vrouwen en drie mannen, op één na allemaal ouderen en lijkt de club voor deze dinsdagmorgen op de Dam compleet. Het uitklapbord met “Bidden helpt” staat nu keurig in de looproute van Nieuwendijk naar Kalverstraat, maar zelf zwerven ze naar alle kanten uit. Soms duurt een gesprek maar heel even, vaker duurt het wat langer en geregeld gaan er mensen weg met een folder in hun hand. Soms worden zegenende handen geheven, maar altijd lijkt het afscheid vriendelijk.

Ik schrijf over alles wat mijn nieuwsgierigheid wekt. Dat is veel. Vaak kom ik uit bij verborgen hoeken van de geschiedenis, maar soms ook bij het persoonlijke verhaal. Het alledaagse leven èn het drama. Actueel, maar soms ook wat minder. Wel altijd goed geschreven en een plezier om te lezen.