Willem Oosterbeek, Wallenbewoner, doet in vijfhonderd woorden regelmatig verslag van het dagelijks leven vanuit de beroemdste buurt van Nederland.

STEUN RO

Woensdag 24 mei. Er zijn duizenden Ajax-supporters in de stad en dat betekent automatisch: dus ook op de Wallen. Op de dag van de wedstrijd is hun gezang urenlang te horen. Of dat nog altijd het geval zal zijn als dit stukje wordt gepubliceerd, is maar zeer de vraag, want misschien verliezen de Amsterdammers wel. Natuurlijk ben ik Ajax-fan en hoop ik dat ze winnen, maar ik ben niet gespeend van realiteitszin.

Op de brug bij café de Old Sailor staan om twee uur al zoveel supporters dat er geen doorkomen aan is. Bier, gezang en zwaaiende vlaggen spelen de hoofdrol. Er is geen agent te zien. De sfeer is gemoedelijk, maar tegelijkertijd beangstigend want er hoeft maar iets te gebeuren en de vlam slaat in de pan. Massa’s, zeker als ze gedreven worden door iets gemeenschappelijks, zijn nu eenmaal uitermate vreeswekkende fenomenen.

Zodra Ajax een Europese wedstrijd speelt overspoelen voetbalsupporters de stad. Dit keer zijn er geen tegenstanders omdat de match zelf in Stockholm wordt gespeeld, maar bij een normale wedstrijd is dat wel het geval. De mobiele eenheid te voet en te paard staat dan de hele middag paraat net zo lang tot de supporters richting stadion verdwijnen. Nu zal menigeen ongetwijfeld hier in de buurt blijven hangen om de wedstrijd in één van de vele kroegen te bekijken.

De laatste keer dat dat gebeurde was bij de wedstrijd vorig jaar mei toen Ajax landskampioen had kunnen worden, maar schlemielig 1-1 gelijk speelde tegen De Graafschap terwijl ze winst nodig hadden. De meeste supporters dropen stilletjes af, maar er waren er ook die hun frustraties botvierden op straatmeubilair en allerlei andere voorwerpen die voorhanden waren. De politie had er de handen vol aan. Laten we hopen dat het dit keer anders loopt.
Noodwaarschuwing

Donderdag 25 mei. Geen feestgedruis in de stad, maar doodse stilte. Ajax had geen schijn van kans, laten we wel wezen. En omdat de doelpunten al vroeg in de wedstrijd vielen was er ruimschoots de tijd om aan het idee te wennen dat de Amsterdamse voetballers zonder beker huiswaarts zouden keren. Dat bij elkaar zorgde ervoor dat er maar weinig problemen waren in de stad en op de Wallen.

De meeste opwinding ontstond nog vanwege een zogenaamde noodwaarschuwing van de politie waarin oom agent opriep niet naar de binnenstad te komen omdat het daar vol zou zijn. Nou dat viel reuze mee. In het etablissement waar ik die avond uit eten was, was het doodstil. De kok en de bediening verveelden zich stierlijk. En ook op straat was geen hond te zien, terwijl er voor de wedstrijd een soort gezellige koningsdagdrukte heerste. Als de politie de volgende keer weer een noodwaarschuwing verstuurt zal ik me er maar weinig van aantrekken.

En Ajax? Ach, Ajax zal in ieder geval ook het volgende seizoen weer op het Europese podium voetballen en dus zal de mobiele eenheid weer paraat staan langs de grachten, in de stegen en op het Oudekerksplein en zullen er zingende, bier drinkende en overal pissende voetbalsupporters over de Wallen trekken. Kortom, niks nieuws onder de zon.

Ik schrijf over alles wat mijn nieuwsgierigheid wekt. Dat is veel. Vaak kom ik uit bij verborgen hoeken van de geschiedenis, maar soms ook bij het persoonlijke verhaal. Het alledaagse leven èn het drama. Actueel, maar soms ook wat minder. Wel altijd goed geschreven en een plezier om te lezen.