Rotterdam mag dan sinds dit jaar niet meer de lijst aanvoeren van armste steden van Nederland, nog altijd leven er 40.000 kinderen in armoede. Uit solidariteit met hen leeft Vanessa Umboh, naar eigen zeggen Rotterdamse bekendste arme, zelf al een paar jaar van 28 euro per week. “Mijn kinderen hebben ook geen keuze, snap je?”

STEUN RO

Vanessa had een goede baan in de zorg, maar toen ze de noodklok luidde over wantoestanden op haar werk, werd ze ineens van de ene naar de andere afdeling verplaatst, net zo lang totdat haar contract afliep. Door het hele proces brandde ze volledig op. Vanwege haar hoge vaste lasten belandde ze binnen no-time in de schulden en al snel moest ze zien rond te komen van 28 euro per week.

Maandenlang lag ze energieloos naar het plafond te kijken. Totdat ze op een dag – 31 oktober 2016, ze weet het nog heel precies – in de krant las dat een op de vijf Rotterdamse kinderen met honger in de klas zat. Ze liet het even op zich inwerken: veertigduizend baby’s, peuters, kleuters, schoolkinderen en pubers in haar eigen stad leven in armoede! “Een stem sprak tot mij: Vanessa, sta op en ga voor mijn kinderen staan.” Ze veerde op en zat sindsdien niet meer stil.Wat ze in de tussentijd deed? Een stichting oprichten voor kinderen in armoede: Stem zonder Gezicht. Ontzettend veel interviews geven, om bekendheid te creëren. De blaren op haar tong praten met stadsbestuurders, ondernemers, partners, wijkorganisaties, scholen. En oh ja, naast prinses Laurentien hangen in een fototentoonstelling over de tachtig stoerste vrouwen van Nederland, dat deed ze ook nog even tussendoor.

Erfenis
Want stoer, dat is Vanessa boven elke twijfel verheven. Nadat ze van haar burn-out genezen was, koos ze er namelijk met haar volle verstand voor de stichting op te richten, in plaats van weer een baan te nemen. “Dankzij een erfenis kon ik in één klap alle schulden wegsaneren, maar ik leef nog steeds van een WW-uitkering en heb dus geen vast inkomen. Ik was al gewend van een klein budget te leven, dus ik dacht: als ik tijd kan vrijkopen voor mijn kinderen door zelf in armoede te blijven leven, then f *ck it, and let’s go. Hier haal ik voldoening uit, dit is waar mijn talent ligt. Soms verdien ik iets, maar ik wil alleen geld voor dingen die in lijn met mijn doel zijn. Mijn kinderen hebben ook geen keuze, snap je? Ik wil solidair met hen blijven.”

Met Stem zonder Gezicht staat Vanessa op voor haar kinderen, die wegens armoede onzichtbaar blijven. Ze wil hen beschermen, in liefde begeleiden, aandacht en erkenning geven. Voor ze opkomen bij de lokale overheid. Voor en met hen samenwerken door partners te zoeken in de wijk. Ze stukje bij beetje weer terugbrengen in het hart van de samenleving.