Vivienne (Groenewoud) & Jan (Dijkgraaf) bemailen de toestand in hun wereld. Scherp. Snedig. Snerend. Smakelijk (en -loos, JD). Schmierend. Stuiterend. Smalend. Smullend. Schaamtevol (en -loos, VG). Regelmatig, op onregelmatige basis. Vandaag: Viv en Jan over: Heel Holland Bakt, Gordon en de Tictacjes van de koning.

STEUN RO

Viv!

 Vind jij het ook zo’n grof schandaal dat ‘Heel Holland Bakt’ de Gouden Televier-Ring niet kan winnen? En dat alleen maar omdat er online gestemd moet worden en veel van de kijkers blijkbaar niet zo handig zijn met de computer of het mobieltje.

 Zelf was ik even bang dat het programma na de hersenbloeding van Martine Bijl zou instorten, maar niets is minder waar. Met André van Duin als presentator is afgelopen keer zelfs een nieuw kijkcijferrecord gevestigd: 2.963.000 kijkers waren er zondag. En ik was er één van!

 Wie denk jij trouwens dat dit jaar gaat winnen? Ik heb tegen mijn gewoonte in geen enkele persoonlijke favoriet. Maar Alper gooit hoge ogen, dat denk ik wel.

 Kus!

JanD

Lieve Jan,

Ik moet eerlijk bekennen dat ik nog nimmer een episode van ‘HHB’ heb gezien. Ik houd ten eerste niet van taart maar van Franse kaas, en ten tweede heb ik gewoonweg het geduld niet om een ander te zien bakken. Wel heb ik ooit een goede raad gekregen, namelijk dat relaties net zo zijn als het bakken van taarten. Je moet nooit te vroeg de oven opendoen als je niet wil dat ie instort. Zodra ik volgens die regel begon te daten kleefden ze aan me als vliegen aan euh… taart. Maar dat terzijde.

Penoza is natuurlijk een geweldige serie, dat staat buiten kijf. Maar weet je wie ik die Televizier-Ring nu echt gun? Niet Floortje, want die heeft al een veel te leuk leven. Nee, mijn stem gaat naar Geer en Goor. Ik vind het ronduit ontroerend om te zien hoe ze zich inzetten voor eenzame opaatjes en omaatjes. En bij die Van Duin zie ik toch steeds nog alleen maar pizza voor me. Of een animalcracker.

Lfs!

Viv

Viv!

 Goor?!? You must be kidding!

 Ik heb drie keer in mijn leven een stuk nageboorte van een mens gezien. Twee daarvan zorgden dat mijn zoons Pim en Bob ‘daaro’ konden overleven, het derde stuk zijn ze vergeten in de vuilcontainer te flikkeren en vervuilt nu onze beeldbuis.

 Aan Gordon is níets echt. Niet zijn overdreven lach, niet zijn goedertierendheid, helemaal niks. Als ie geen paar ton kreeg voor de bagger die hij maakt, zou hij over al die bejaarden die hij ‘helpt’ heen pissen. En het is nog een laffe hond ook. Ooit schreef ik in een krant een niet zo heel vleiende column over ‘m. En je weet hoe dat soort straattuig is: meteen roepen dat ik dat dan eens midden in zijn gezicht moet komen zeggen en dat ik dat toch niet durf. Dus ik stelde meteen voor om koffie bij ‘m te komen drinken. Wat denk je? Nooit meer iets van gehoord natuurlijk.

 Ik weet nou niet meer of dat was in de tijd dat ie wekelijks een nieuwe ziekte verzon, een nieuwe ‘liefde van zijn leven’ ontmoette of toen ie zich op een Grieks eiland liet aanrijden om een paar weken airtime in de roddelbladen te regelen. Het is ook niet bij te houden bij die gozer. Waar Gordon is, is gedoe. Het is alleen het soort gedoe waarvan je denkt dat het vroeger werd opgeborgen in een kliniek, ergens vlakbij een spoorlijn, met altijd een kleine kans op een uitbraak.

 En dat is jouw favoriet? Serieus?!?

 Of gaat het je eigenlijk om Geer? Wil je die nog een keer een prijs zien winnen voor ie in het schijnsel van de studiolampen definitief in elkaar smelt?

 Kus(je)!

JanD

Lieve Jan,

Tuurlijk: waar Goor is, is gedoe. Maar dat vind ik eigenlijk wel leuk. En ja, hij zeikt iedereen af, maar dat doet ie zonder aanziens des persoons. Door de manier waarop hij zijn grappen brengt, vind ik het trouwens zelden echt kwetsend. Ik heb eigenlijk het gevoel dat hij constant bezig is met waardering krijgen en stiekem dolgraag wil dat mensen van hem houden. Eigenlijk gun ik hem echt iemand aan wie hij al die liefde kwijt kan en dat het dan gewaardeerd wordt en hij het ook eens terug krijgt. Maar ja, als je dan steeds aan komt zetten met twintig jaar jonge mooiboys, dan kun je natuurlijk op je vingers natellen dat het besneeuwde sprookje geen happy end gaat krijgen.

Sorry Jan, maar ik blijf Gordon tof vinden! Ondanks een persoonlijkheidsstoornisje hier en daar. Dat is nu juist zijn charme.

Lfs,

Viv

Viv!

 Laatste wat ik over die Goor zeg (want als ik aan ‘m denk, moet ik altijd een beetje binnensmonds spugen): het zal wel komen doordat ie een ultieme Amsterdammer is. Een 10+ voor uitdelen, maar een 0 voor incasseren. En aan dat type heb ik gewoon een pleurishekel. Plus aan narcisten. Plus aan cokesnuivers. En waarschijnlijk komen in hem te veel van die types samen.

 Weet je trouwens dat er heel vaak gezeik is om die Gouden Televizier-ring? Kijk, Jan Slagter van Omroep Max klaagt wel over die online stemming en dat zijn bejaarde doelgroep daar wat moeite mee heeft, maar die lui hebben er zelf voor gezorgd dat er wel online gestemd móet worden.

 Of weet je het niet meer, die Televizier-ring-verkiezing van 1976? De Ring werd toen niet uitgereikt, wegens malversaties bij de stemming. Althans: er kwamen wel heel veel stemmen op ‘AVRO’s Wie-kent-kwis’ binnen met hetzelfde handschrift! Hitjes kopen (‘Kom eens dichterbij!’ van… precies! ), stemmingen manipuleren, het is van alle tijden, Viv.

 Welke marmot was trouwens toentertijd jouw favoriet bij ‘AVRO’s Wie-kent-kwis’? De mijne uiteraard André van Duin!

 Kus!

JanD

Lieve Jan,

In 1976 was ik twee! Hoewel ik in het bezit ben van een redelijk onverwoestbaar geheugen (Ik heb een soort archief in mijn hoofd, compleet met ordners en op OCD-achtige wijze geplakte labels, wat niet alleen bijzonder ergerlijk is voor mijn naasten maar ook, als het gaat om gênante misstappen in het verleden, voor mijzelf) Zó ver terug reikt het nu ook weer niet.

Toch kan ik met aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid zeggen dat mijn favo marmotje niet Andre van Duin was, omdat ik het scheve hoofd van die man nooit heb kunnen bekijken zonder wagonladingen antihistamine te willen slikken. Zeg maar: het effect wat Gordon op jou heeft. Dat hele Televizier-gebeuren is trouwens altijd een beetje langs me heen gegaan. Het enige dat me er ooit van is bijgebleven, als een soort hoogtepunt, is het ‘wat kan die meid hockeyen’-commentaar van Chantal J.

Klik jij trouwens ook wel eens op onze eigen Blendle linkjes?

Lfs!

Viv

Viv!

 Ik klik er niet alleen op, ik zet er ook hartjes bij. Wat dat betreft ben ik net zo geil op mijn eigen kijkcijfers als Gordon dat is. Nou ja, op de onze dan in dit geval. Bij mijn Briefje van Jan kijk ik ook zeker tien keer per dag naar het aantal pageviews – die dan goddank van anderen komen. Want ik ben wat dat betreft heel erg van de low culture: cijfers bepalen je succes. En niet of iemand in de grachtengordel vindt dat je stellage van lege bier- en wijnflessen die tot verschillende niveaus zijn volgepist door Groningse studenten de diepere oorzaken van de crisis in de maatschappij van dit moment blootleggen. Doe mij maar massa. Als ik de meest schitterende verhalen zou schrijven, maar geen hond las ze, dan zou ik er subiet een einde aan maken. Aan die activiteit, bedoel ik.

 Ik spreek weleens schrijvers (meestal schrijfsters trouwens) die dan drie jaar aan een roman hebben geschreven. En daarvan zijn er dan 900 verkocht. Wil je wel geloven dat ik dan meteen mijn interesse kwijt ben? Ik praat graag met vreemde mensen over hun werk, maar dan moet het wel werk zijn, geen hobby. Als je er de huur of de hypotheek niet van kunt betalen, ga dan vooral lekker door op je zolderkamer met schitterende zinnen bouwen, maar val mij er niet mee lastig.

 Over seks met een x gesproken: hoe bevalt onze samenwerking jou eigenlijk? En denk je dat we het al over koningin Máxima, die natuurlijk de allerallerallergoudse Televizier-ring won, kunnen hebben? Of jagen we de mensen dan weg?

 Kus!

JanD

Jan!

Nu je het over Maxi hebt: weet je wat ik dus echt niet snap? Dat zij – knap, goed gekleed, fris – nu nooit eens zegt: “Lex. Luister. Ik ben misschien niet op je uiterlijk gevallen, maar een facing-kje of 34 valt toch wel mee te sjoemelen in de begroting?” Met dat charmante accent van haar klinkt het volgens mij nog niet eens heel erg lullig.

Echt waar Jan, als ik denk aan zoenen (of sex) met een man met tanden die eruit zien als een verzameling TicTacs die te lang in een zompige kelder hebben liggen wellen, dan houdt het op, hoor. Hoe veel doekoe hij ook met zich meebrengt.

Let wel: ik ben geen fan van overmatig gesleutel. In mijn hoofd zal niemand ooit een injectiespuit met vissengif zetten en ook de voormalig Televiziergala-winnaar in de categorie ‘aanstormend talent’ Yolanthe vond ik een stuk knapper toen ze nog niet leek op zo’n ouderwets opwindklappergebitje op pootjes . Maar kom op, een staatshoofd kan toch niet rondlopen met een gebit in de kleur van de voorpagina’s uit de glorietijd van Benno?

Trouwens, niet dat er iets mis is met kaal, maar ik zou jou best eens willen zien met een wilde bos blonde Gordon-krullen. Of ben je kaal geboren? Hoe ijdel ben jij eigenlijk Jan?

Lfs!

Viv

Viv!

 Volgens mijn vrouw ben ik thuis het vrouwtje, qua ijdelheid.

 Die kale kop, die komt dus juist voort uit ijdelheid. Zodra de alopecia androgenetica bij mij begon toe te slaan (ruim voor mijn dertigste) ging wekelijks de tondeuze er overheen – niks zo erg als mannen die kaalheid verbergen met lange haarslierten. En sinds ik een paar jaar geleden van de uitbater van de uitspanning Hammetje en Bammetje de tip kreeg de Gillette Venus Breeze te gebruiken, maak ik er eens per week een biljartbal van. Je weet dat mannen die al vroeg aanleg hebben voor dat alopecia-gedoe a) daar het hoofd voor hebben en b) in ruimere mate dan gemiddeld voorzien zijn van testosteron, toch? Dus ik draag ‘m met trots, die kale bolus.

 Verder ben ik dol op shoppen. Ik lieg niks als ik zeg dat ik afgelopen week twee paar schoenen heb gekocht (Atlantic Stars) en drie dingen voor op mijn hoofd: een newsboy cap in antraciet, een hatteras in leer (beide van Stetson) en een zwarte monty baret van Kangol.

 En dan denk jij natuurlijk: maar van het bezit van een goddelijk lichaam kun je niet beschuldigd worden, Dijkgraaf. En dan zeg ik: dat klopt. Dus ik camoufleer dat als het even kan met kleding. En waar dat niet kan, moet ik helaas constateren dat ik te lui ben om er echt structureel iets aan te doen. Een sixpack? Ik heb het wel, maar het zit achter een behoorlijke laag spek. Een kin? Ik heb er twee! Ja, de herfst is begonnen en dus ga ik weer 10.000 stappen per dag wandelen (deze maand met nog 1186 andere Telegraaf Vrouw-lezeressen) en ik ga dan natuurlijk ook weer op mijn eten, mijn koekjes en mijn wijnglazen letten. Maar ik zal daarna niet dagelijks besprongen worden. Goddank.

 Had ik je trouwens al eens verteld dat ik vrouwen op hun voeten beoordeel? Ik vind lelijke voeten een bijna net zo grote afknapper als geen enkele kont. Om over vergroeiingen aan de zijkant, met zo’n knobbel en een naar binnen gegroeide grote teen, maar niet te spreken. Dan mag ik nog zoveel testosteron hebben, daar is op het moment dat ik zoiets zie níets meer van over!

 Ik vind het wel klasse van je dat je niet in je gezicht laat spuiten. Je woont toch dicht genoeg bij Het Gooi en Amsterdam-Zuid om mee te doen aan die gekkigheid. Zijn er wel andere ‘must do’s’ waar je aan meedoet om er bij te horen?

 Kus,

JanD

 

Lieve Jan,

Niets mis met een kaal hoofd, in een drukke straat groeit tenslotte ook geen gras!

Wat betreft die hallux valgus, want zo heet zo’n kromgegroeide teen officieel, daar heb ik nog wel een leuke anekdote over. Mijn moeder (inmiddels alweer zes jaar geleden overleden) was zonder te overdrijven een tamelijk bloedstollende schoonheid. Zeg maar het soort dat ‘s middags een parkeerbon kreeg, even met haar wimpers wapperde naar de agent in kwestie, waarna de beste man niet alleen de bon versnipperde, maar diezelfde avond nog voor de deur stond met een levensgrote bos rozen en de mededeling dat hij zijn vrouw de wacht had aangezegd.

Nu had mijn moeder ook een behoorlijke hechtingsstoornis (Gordon had er een puntje aan kunnen zuigen), die te wijten was aan een wat ongelukkig verlopen adoptie. Wat dat betreft hadden de verblinde stakkers dus geen schijn van kans. Had ik al eens verteld dat ik nog steeds mail krijg van mij totaal onbekende mannen die beweren dat mijn moeder de liefde van hun leven was, en dat ik zo’n 24 stiefvaders heb?

Hoe dan ook, dankzij een ongelukkig onderonsje met wat vijandige fietsspaken had mijn moeder ook zo’n krom teentje. Aan één voet, wel te verstaan. Dat schoonheidsfoutje zat haar zodanig dwars dat ze – puur om zichzelf te kwellen – hele middagen in dure schoenwinkels doorbracht om haar ‘goede’ voetje in de mooiste, smalste schoentjes te steken, waar het mismaakte exemplaar natuurlijk met geen mogelijkheid in paste.

Wat is dat toch Jan, dat we ons altijd focussen op net dat ene puntje waar we juist niet tevreden mee zijn? Misschien is dat wel waar ik tegenaan hik: dat als ik er eenmaal aan begin, aan botox en andere kunstmatige ingrepen, ik niet meer kan ophouden. Alleen maar omdat er altijd wel iets is wat nog net iets mooier kan. En misschien ook wel omdat ik al mijn hele leven een aversie heb tegen ‘erbij’ horen. Vooral als dat bij het leger vrouwen met een forellensnuit is.

Ik heb trouwens een keer gelezen dat botox je onherkenbaar kan maken voor je kind, omdat het je hele mimiek op losse schroeven zet. Zeg nou zelf: dat wil je toch niet?

Lfs!

Viv

Lieve Viv,

 Ik vind het op geen enkele manier aantrekkelijk, van die vrouwen die allemaal op elkaar willen lijken. Ik bedoel: een duckface trek je voor een selfie, maar verder wil je dat toch allemaal niet, die flauwekul met botox enzo? Volgens mij maken die vrouwen elkaar allemaal gek.

Ik snap echt niet dat ze dat doen. Hoewel: ik hoor net van jou dat de moeder van Gordon wel een goede reden had om… Hè nee, laat ik netjes afsluiten. Botox is prima, als het om medische redenen wordt gebruikt. Want je weet: het is eigenlijk een middel om spasmen af te remmen. Vandaar die strakke, uitdrukkingsloze hoofden bij de dames (en fatjes) die het voor de lol spuiten.

 Kus!

JanD

Vivienne (Groenewoud) & Jan (Dijkgraaf) bemailen de toestand in hun wereld. Tenzij ze het eens zijn. Scherp. Snedig. Snerend. Smakelijk (en -loos, JD). Schmierend. Stuiterend. Smalend. Smullend. Schaamtevol (en -loos, VG). Regelmatig, op onregelmatige basis.