Seks mag niet meer simpel zijn. De lat wordt steeds hoger gelegd door de media met haar tips over hoe we ons seksleven boeiend houden. Interessant en behulpzaam, zou je denken. Maar helpt het? Of worden al die toeters en bellen ons meer opgelegd dan dat het van binnen echt leeft?

STEUN RO

Bijna doodgegooid worden we, met al die seksuele prikkels. Gedwongen om verder te denken dan rechttoe rechtaan. Nóg meer uit de kast trekken is geen luxe. Orgasmen van twintig minuten zijn geen uitzondering meer. Porno kijken of naar de parenclub gaan is de gewoonste zaak van de wereld; iedereen doet het, en hij of zij die niet gaat, weet niet wat ie mist! Moeten we er in meegaan als we er geen goed gevoel bij hebben? Of niet? Nina (38) worstelt met dergelijke onzekerheden: “Mijn man blijft maar hinten dat hij zo graag naar zo’n parenclub wil. We zijn nu elf jaar bij elkaar: in zijn ogen tijd om te experimenteren. Eerlijk gezegd word ik er bloednerveus van. Want stel dat ik het vreselijk vind of jaloers word. Eigenlijk hoeft het van mij niet. Anderzijds ben ik bang dat starheid geen optie is. In zijn ogen zal ik het toch een keer moeten proberen, al is het maar in het kader van onze seksuele ontwikkeling. Volgens hem staat ons seksleven stil. Ergens heeft hij een punt. Maar stiekem ben ik tevreden met wat we nu hebben; een keer per week seks in ons eigen bed, met slechts één schemerlampje aan. We masseren elkaar, bevredigen elkaar oraal en vervolgens doen we ons favoriete standje: ik bovenop en hij met zijn rug in bed. We weten wat we lekker vinden en komen elke week weer tot een hoogtepunt. Saai? Misschien. Maar wat als ik genoegen neem met saai en hij niet?

Blanca van den Brand, liefdes- en seksexpert: “In het begin van de relatie ben je nog smoorverliefd en geneigd om elk standje uit te proberen of om te experimenteren. Tien jaar en twee kinderen later heb je er misschien minder zin in. Dit kan met van alles te maken hebben: sleur, drukte, stress. Ik pleit voor ‘alles in overleg’. Het is belangrijk dat Nina de wensen van haar partner serieus neemt, maar ze moet wel haar eigen grenzen bewaken. Ze zou eventjes de voyeur kunnen uithangen en zien wat zo’n club behelst. En of ze zich op haar gemak voelt. Tegelijkertijd moet ze wél die vrijheid voor zichzelf kunnen inbouwen om te kunnen zeggen of het iets voor haar is. Als ze het niks vindt, is het moeilijk om te beslissen wat ze moet doen. Blijven meegaan om haar partner te blijven plezieren, helpt haar seksuele zin om zeep. Gedogen is een optie, maar liever zij dan ik. Kortom; als je verschillende seksuele voorkeuren hebt, zul je daar echt samen uit moeten komen. Eerlijk gezegd ben ik nog nooit een man tegen gekomen die het oprecht leuk vond om naar een parenclub te gaan. Wel spannend ja, voor een keertje, maar eigenlijk hebben ze er bijna allemaal drugs en drank voor nodig om het daadwerkelijk te doen. Vooral gangbangs en orgies zijn zó onnatuurlijk dat je het alleen maar kan als je van alles uitschakelt. En dat is zonde, want dat wat je uitschakelt kan juist datgene zijn wat seks mooi maakt.”

Bij je gevoel blijven

Dé nummer één reden van onzekerheid bij vrouwen op seksueel gebied is het uiterlijk. Als je niet lekker in je vel zit, jezelf niet mooi vindt, heb je allesbehalve zin in wilde capriolen. Eva (28) kan hierover meepraten.“Ik heb drie kinderen uit een eerdere relatie en kwam alleen te staan. Na een jaartje durfde ik weer te daten al vond het doodeng. Na drie zwangerschappen had ik een lelijk vetschort overgehouden; een lap hangend vlees vol met striae. Tijdens die eerste date was ik heel zelfbewust wat mijn uiterlijk betreft. Ik móest me sexy kleden! Geen corrigerend ondergoed dus, wel een kanten broekje wat iets hoger aansloot, met een ondersteunende BH. Het was een ramp. Zelfs als zijn hand liefkozend naar mijn middel reikte, deinsde ik terug. De man in kwestie droop al snel af. Na vijf maanden ontmoette ik een écht leuke man. Met hem wilde ik werkelijk intiem zijn maar ik schaamde me nog steeds en wilde in het donker vrijen. Ik moest er niet aan dénken dat hij mijn buik zou zien of zelfs voelen. Die eerste keer, toen we het deden, barstte ik in huilen uit. ‘Wat is er?’, vroeg hij geshockeerd. Ik vertelde dat ik me onzeker voelde. Hij reageerde lief, kleedde me langzaam uit en kuste ieder plekje van mijn lichaam. Langzaamaan voelde ik me iets meer op mijn gemak en ik werd zelfs opgewonden. Tot hij kenbaar maakte dat hij kikt op masturberen terwijl we naar elkaar én een pornofilm kijken. Zucht..”

Blanca: “Het allerbelangrijkst is dat Eva zich weer lekker in haar vel gaat voelen. Dus ofwel ze zou ervoor kunnen kiezen om keihard te gaan trainen om haar buik weer in toom te krijgen, zodat ze zich weer beter voelt. Of ze accepteert dat dit het is en leert van haar lichaam houden.”

Nu zijn er een hoop vrouwen die zich te dik of niet strak genoeg in hun vel voelen. Cellulitis is één van de grootste dooddoeners in de slaapkamer. Blanca: “Vrouwen moeten zich realiseren dat veel mannen hier niet eens op letten. Dat een beetje vlees meer of minder geen issue is en dat vooral zij zichzelf erop afrekenen.” Wat betreft die pornofilms zegt Blanca: “Het is een extra trigger die vaak voor onnodige afleiding zorgt. Ik denk dat we ons seksleven juist klein en intiem moeten houden in plaats van groot en meeslepend. We willen vrij van geest zijn, zijn steeds op zoek naar onze grenzen en gaan er dus ook regelmatig overheen, in de hoop dat we heel erg open en flexibel zijn. In mijn beleving zit daar vaak het probleem. Ik zie dat er meer onzekerheid uit voortkomt dan iets moois en waardevols. Bij pornofilms is het gevaar dat je, om dezelfde ‘thrill’ te vinden, steeds heftigere, absurdere beelden nodig hebt. Het op zoek gaan naar die extremen brengt absoluut niet het geluk. Op korte termijn misschien wel, maar op langere termijn niet. Het steeds weer die shot nodig hebben, geeft een onrustig gevoel. Het gaat om het waarderen en koesteren van het hele kleine, intieme wat je samen deelt. Praktisch gezien een kwestie van de knop om zetten. Bij jezelf blijven, goed voelen wat je écht fijn vindt in plaats van te worden meegesleept tot wat je wordt opgelegd door de buren of heel Bekend Nederland. Het gaat om jóuw gevoel.”

Gewoon gezellig

Tanja (27) komt uit een streng Christelijk gezin en heeft nooit seks voor haar huwelijk gehad. Ze durft zich niet open te stellen voor haar man: “Jarenlang werd me opgelegd om niet te vrijen en nu lijkt het alsof ik letterlijk ben vastgeroest. Mijn man heeft wilde fantasieën zoals vrijen in de duinen, waar niemand ons kan zien terwijl er toch een kans is dat we betrapt worden. Ik zou dit ook best willen, maar ik weet niet eens hoe ik moet beginnen. Eenmaal daar krijg ik vast een paniekaanval. Hij heeft ook een paar keer mooie, rode en zwarte kanten lingerie voor me gekocht en toch trek ik het niet aan. Ik voel me niet op mijn gemak, terwijl ik zo graag wil! Seks was een taboe tot mijn huwelijk dus hoe kan ik mijn gevoel omschakelen?

Blanca: “Tanja zou een veilige omgeving kunnen creëren waarin ze zo sterk zijn samen, dat ze kunnen doen wat ze wel of niet willen. Zowel tussen de lakens als daarbuiten. Een soort guided tour kan ook goed werken. Dat ze haar partner onder haar ziedende begeleiding kennis laat maken met haar lijf. Wat ook kan helpen is om een rol of toneelstukje te spelen om te ervaren wat het met je doet. “Wat een boer nie kent da vreet ie nie”… Maar dat wil niet zeggen dat iets onbekends niet lekker kan zijn.”

Volgens Blanca mag er net zoveel worden gelachen als gekreund. Het moet ook gewoon gezellig zijn. “Leg niet te veel druk op je seksleven. Dóe het gewoon. Het is net als bij sporten; voordat je gaat, ben je misschien te gemakzuchtig om eraan te beginnen, maar als je het eenmaal doet en gedaan hebt, voel je je zóveel lekkerder. Straf jezelf niet af als jullie er allebei echt geen zin in hebben vanwege moeheid. Het komt wel weer. Voel je nooit verplicht om het te doen!”

Seksfeiten en cijfers:

-Nederlanders geven hun seksleven gemiddeld slechts een 5,9! Singles een 4,6 en mensen met relatie een 6,4. Dit blijkt uit een enquete van Psychologie Magazine, ingevuld door vijfhonderd mensen tussen de 18 en 69 jaar.

-Psycholoog en seksuoloog Ellen Laan verklaart die ontevredenheid: ‘We willen vooral méér seks: 39% van de mannen zegt dat zijn seksleven beter zou zijn als hij vaker de liefde zou bedrijven, van de vrouwen is dat 33%.

-Het zogenaamde gemiddelde van twee keer per week blijkt een fabeltje. Gemiddeld hebben we één keer per week seks – mensen met een vaste relatie gemiddeld 1,3 keer.
-Een op de vijf singles heeft het afgelopen half jaar helemaal geen seks gehad, bij mensen met een relatie is dat een op de twintig.

-Naarmate stellen langer bij elkaar zijn, vrijen ze minder vaak en neemt de tevredenheid af.

-Twee derde van de Nederlanders is wél tevreden over hoe vaak ze seks hebben.

-Een chronisch sekstekort is niet de enige reden voor onze magere voldoende. ‘Moe!’ verzucht een kwart van de Nederlanders. Vooral vrouwen (30%) en dertigers (44%) geven aan dat hun seksleven zou opknappen als ze minder vaak moe zouden zijn.

Bron: Psychologie Magazine

Ik schrijf/ schreef voor o.a. Flair, Margriet, Viva, LINDA., Ouders van nu, Grazia, Viva mama, Fab Mama, VROUW, Santé, Volkskrant Magazine, Cosmopolitan, Het Parool en andere dag- en vrouwenbladen human interest-verhalen. Denk aan interviews, reportages en achtergrondverhalen. Ik ben ook communicatiestrateeg en geef media-advies. Publicaties van 2003 tot en met 2017 in: Red, AM magazine, Marie Claire, Cosmopolitan, Cosmo girl, Viva, Viva Mama, Margriet, LINDA., VROUW, Grazia, Santé, Femme, Catherine, Items, Avant Garde, Avant Garde MEN, Tweed, Salome, Cash, Ouders van Nu, Zwanger, Kinderen, Mama, Fab Mama, Basta! Flair, Volkskrant Magazine, Het Parool, De Telegraaf. Twee boeken van mijn hand zijn: -Handboek Liefde en Lust -Aan tafel met Sonja Schuurman