Honderden artsen hebben inmiddels de verklaring ondertekend tegen euthanasie bij mensen met ernstige dementie omdat hun ‘weerzin om het leven van een weerloos mens te beëindigen te groot is’. Jammer dat die artsen hun eigen rol vergeten, vindt Marloes Elings.

Mijn lief is anderhalf jaar geleden overleden. Hij was 52. Een jaar eerder werd duidelijk dat hij Fronto Temporale Dementie (FTD) had. Een vorm van dementie die zijn sociale gedrag en persoonlijkheid ruïneerde. Na de diagnose zei hij meteen dat hij dood wilde als hij de regie uit handen moest geven. Dus togen wij naar zijn huisarts met de vraag of hij mijn vriend wilde helpen te sterven als hij niet meer verder wilde. We waren heel direct en assertief: als hij ons niet wilde helpen zouden we op zoek gaan naar een arts die dat wel zou willen.

Wij hadden geluk. We troffen een arts die zijn verantwoordelijkheid nam. Hij vertelde dat er een uitgebreide wilsverklaring moest komen. En dat hij al in een vroeg stadium een SCEN-arts wilde inzetten om te zorgen dat het proces naar de dood van mijn vriend, zo zorgvuldig mogelijk zou zijn. De arts was overtuigd van de doodswens van mijn lief; hij kende zijn patiënt en respecteerde zijn keuze.

Tien voor 12

Ik ben een slasher– dank! @petraterdoest – zoals de Amerikanen het noemen. Ik schrijf, maak radio, -soms- webtelevisie en coach collega’s én radioprogramma’s. Mijn drijfveer: passie voor de journalistiek. Op dit kanaal zal ik vooral profielen publiceren, opinies spuien en op reportages trakteren.