Over wat wel en niet kan binnen een relatie zijn de meningen verdeeld. De een zweert bij eeuwige monogamie terwijl de ander er een officieel gedoogbeleid op nahoudt. Vraagstuk: klap je over eventuele slippertjes uit de school of zwijg je als het graf? En wat willen we van onze partner? Moet hij zijn escapade(s) eerlijk met ons delen, of leven we liever in een illusie?

STEUN RO

Vreemdgaan: het komt steeds vaker voor, maar wordt nooit vanzelfsprekend. Want zeg nou zelf, je wilt toch helemaal niet weten dat je partner fijn met een ander ligt te rollebollen? Elkaar trouw zweren klinkt leuk maar is niet realistisch. Na tien, twintig of misschien al na drie jaar ligt de verleiding op de loer. De een zal zijn of haar hormonen in bedwang houden, waar de ander zal zeggen: “Waarom moet ik leven volgens calvinistische normen en waarden?” “In ‘Waarom is men trouw?’ in Essays in duodecimo (1952) vertelt de schrijver Simon Vestdijk dat trouw in de liefde niet zozeer een functie is van de liefde, maar ‘een reactie op een verdwijnende, maar nog niet geheel verdwenen liefde’. Oftewel, men is niet trouw aan een geliefde, maar aan de liefde zelf. Men is trouw aan de vlam van het begin en streeft er dus eigenlijk naar om de tijd niet te laten voortschrijden, maar om de omgekeerde weg in te slaan, het verleden in.

De Britse schrijver Martin Amis, bekend van onder meer Time’s Arrow, waarin hij een verhaal achterstevoren vertelt, formuleerde deze voortdurende tegengestelde beweging die geliefden willen maken in een interview ooit als volgt: “Het huwelijk is een belegerde vesting. Zij die erin zitten, willen eruit. Zij die eruit zijn, willen erin. Bijna alle huwelijken lopen stuk. Maar niemand weet precies waarom huwelijken stranden, zelfs de deelnemers niet.” Toch probeert men optimistisch, zo goed als het kan, monogaam te leven; iets wat in de beginjaren voor weinig problemen zal zorgen. Met de tijd echter, verandert de monogame verstandhouding negen van de tien keer in een onbesproken polygame toestand. Het blijkt nu eenmaal moeilijker om aan één persoon trouw te blijven dan men denkt. Dus hoe nu verder? Vertel je alles – in het geval van een ‘gedoogbeleid’ gezellig aan de keukentafel zoals in de jaren ’70 – of vertel je niets? Of vertel je een beetje? En in hoeverre moet je eerlijk zijn tegenover je partner en wat verwacht je van haar of hem?

Relatiecoach Sylvia van der Spek van relatieraadsel: “Het voordeel van liegen of verzwijgen is dat je de vertrouwensband niet schaadt. De ander weet het niet, dus blijft hij of zij jou vertrouwen. Het nadeel echter is dat diegene als hij of zij er later achterkomt met twee dilemma’s zit. Je hebt namelijk twee keer het vertrouwen beschaamd.” Dus wat te doen als je zelf op zo’n dilemma stuit en moet bedenken of je het ‘nieuws’ naar buiten brengt of niet? Sylvia: “Er zijn mensen die ervoor kiezen om het niet te zeggen. Als de kans klein is dat de ander erachter komt, kan het de overweging waard zijn. Je doet je partner er dan geen onnodige pijn mee. Echter, je kunt je wel afvragen waarom je de behoefte hebt om intimiteit te willen delen met iemand anders. Bovendien moet je ook alleen omgaan met het feit dat je het gedaan hebt. Als de kans aanwezig is dat de ander erachter komt, lijkt het beter om het toch maar op te biechten, omdat de schade anders groter is. Voor sommige mensen is het schuldgevoel zo groot dat ze het niet meer kunnen dragen en het moeten vertellen. Waarom vertel je het en voor wie? Er is eigenlijk geen ideale manier, hooguit overwegingen en keuzes.”

Zwijgen is goud?

Ik schrijf/ schreef voor o.a. Flair, Margriet, Viva, LINDA., Ouders van nu, Grazia, Viva mama, Fab Mama, VROUW, Santé, Volkskrant Magazine, Cosmopolitan, Het Parool en andere dag- en vrouwenbladen human interest-verhalen. Denk aan interviews, reportages en achtergrondverhalen. Ik ben ook communicatiestrateeg en geef media-advies. Publicaties van 2003 tot en met 2017 in: Red, AM magazine, Marie Claire, Cosmopolitan, Cosmo girl, Viva, Viva Mama, Margriet, LINDA., VROUW, Grazia, Santé, Femme, Catherine, Items, Avant Garde, Avant Garde MEN, Tweed, Salome, Cash, Ouders van Nu, Zwanger, Kinderen, Mama, Fab Mama, Basta! Flair, Volkskrant Magazine, Het Parool, De Telegraaf. Twee boeken van mijn hand zijn: -Handboek Liefde en Lust -Aan tafel met Sonja Schuurman