Ik heb even gedacht dat het allemaal wel mee zou vallen.

STEUN RO

Vandaag zag ik een interview van Matthijs van Nieuwkerk met Lodewijk Asscher over het boek Het complot tegen Amerika van Philip Roth. Lodewijk Asscher had het boek op zijn Facebook pagina gepromoot als belangrijke literatuur in tijden van nu. Matthijs viel Lodewijk aan op het gevaarlijke vergelijk van het zeer donkere verhaal met de huidige situatie en de eventuele angst die Lodewijk Asscher daarmee zou zaaien. Asscher gaf hem van repliek dat literatuur als deze en andere boeken die gaan over de opkomst van Faciscistische samenlevingen, hun leiders en de historie ervan, juist nu van absoluut belang zijn. Niet als bangmaker maar als spiegel, als informatiebron en als gedachtegoed. En wat ben ik het met hem eens. Betrokkenheid, verandering  en activisme beginnen met informatie en bewustzijn. Juist nu.

Ik woon in het nieuwe Amerika van Trump met mijn gezin. Ik ben vrouw, moeder en immigrant. Ik ben blank en kom uit Nederland. Geen probleem, vooralsnog. Alhoewel?

Ik heb even gedacht dat het allemaal wel zou meevallen. Dat de soep niet zo heet gegeten zou worden als die zou worden opgediend. Eerst maar eens afwachten. Maar helaas is het tegenovergestelde gebleken. Het is in deze eerste twee weken al honderdduizend keer erger dan ik en velen anderen met mij zich ook maar enigszins hadden kunnen voorstellen. Ik heb inmiddels namelijk geen nagel meer aan mijn vingers zitten. Deze afgelopen twee weken waren zo zorgwekkend dat ik beweeg me op een continuum van somberheid via ongeloof naar woede en soms zelfs angst.

Als vrouw voel ik me persoonlijk geraakt door de beslissing twee dagen na de Million Women Marsh de Global Gag Rule weer in te voeren. Een serieuze bedreiging voor vrouwenrechten in de wereld. Ik werd fysiek onpasselijk van de foto waarop acht mannen in pak toekeken terwijl Trump zijn orders met grote gevolgen voor vrouwenrechten tekende. Wat ben ik trots op Nederland en in het bijzonder op minister Ploumen die met haar initiatief She decides daadwerkelijk wat doet tegen deze masculiene gekte.

Ingeborg van ‘t Pad Bosch (1971) verhuisde in de zomer van 2010 met haar man en drie zonen naar New York. Daar hing ze na 15 jaar haar beroep van psycholoog aan de wilgen en besloot iets totaal anders te gaan doen. Schrijven werd een nieuwe passie. Ze schreef als freelancer voor diverse Nederlandse nieuwssites en tijdschriften en begon haar eigen blog FamilyJansenGoesnewyork.com waarvan een bundel werd uitgebracht in 2016. Inmiddels is ze co-founder van DeWereldwijven.com en debuteert ze in september met haar roman 'Kroniek van een erfenis'.