In het grote liquidatieproces kreeg verdachte Mohammed (Moppie) R. van het Hof weer levenslang. De vijfvoudige moordenaar heeft een vriendelijk voorkomen, maar toonde een “grote kilheid” tijdens het proces Passage.

STEUN RO

Lang weet deze crimineel van Marokkaanse afkomst uit handen van justitie te blijven. Maar op 29 januari 2013 veroordeelt de Amsterdamse rechtbank hem in het grote liquidatieproces tot levenslang. Enkele jaren eerder is er verbazing in de rechtbank, als er een tengere man met zwart haar en een vriendelijk voorkomen verschijnt. Niet voor niets wordt Mohammed R. door zijn vrienden ‘Moppie’ genoemd. Hij voldoet totaal niet aan het beeld van een meervoudige moordenaar. Desondanks heeft justitie hem hierom al veel langer in beeld.

Van horen zeggen

Dat is voor het eerst het geval bij de zogenaamde barbecue-moorden. In maart 1993 worden in Ouderkerk twee vermoorde Joegoslaven gevonden, wiens lichamen in brand zijn gezet. Mohammed R. blijkt de twee mannen te kennen en in 1997 vertelt een getuige dat hij heeft gehoord dat R. de moord heeft gepleegd. Naast deze verklaring van ‘horen zeggen’ is er alleen geen ondersteunend bewijs.  Op 19 april van hetzelfde jaar wordt sportschoolhouder Tonnie van Maurik vermoord, voor het Altea Hotel in Amsterdam. Volgens een prostituée is Van Maurik vermoord door R., in opdracht van haar collega Pinny S. Zij zou hem hiervoor 10.000 gulden hebben betaald. Dan is er nog een tweede dubbele moord. De diamantair en drugshandelaar Hennie Shamel en zijn vriendin Anne de Witte worden drie weken na de dood van Van Maurik in hun auto doodgeschoten. Ook hiervan wordt R. verdacht.

Zaken komen rond

De zaken komen pas rond, als justitie gaat samenwerken met de kroongetuige in de liquidatiezaak, Peter La S. Hij wijst R., samen met diens ‘bloedgabber’ Jason ‘Jesse’ R. aan als de daders in de barbecuemoorden. La S. wijst R. en S. aan als de killers van Tonnie van Maurik. In deze zaak blijkt via telecomgegevens, dat R. met zijn telefoon rond het tijdstip van de moord in het buurt van het Altea-hotel is geweest. La S. verklikt ook R.’s betrokkenheid bij de moord op de Antwerpse drugshandelaar en zijn vrouw. Doordat de kroongetuige zijn schuilnaam kent, weet justitie ‘Moppie’ R. op te sporen in Spanje.

Grote kilheid

Gezellige ‘Moppie’ wordt door de rechtbank tot levenslang veroordeeld voor de vijf moorden. Ze meldt dat hij tijdens het proces toch van een ‘grote kilheid’ heeft blijkgegeven. Hij kende de slachtoffers op eentje na allemaal persoonlijk, maar toonde zich toch respectloos naar de nabestaanden. Zijn leven staat in het teken van zeer zware strafbare feiten, constateert de rechtbank. R.’s advocaat Jan-Hein Kuijpers stelt hoger beroep in. Tevergeefs.

Joost van der Wegen (1970) is (onderzoeks)-journalist op het gebied van criminaliteit, politie en justitie, inlichtingendiensten, slachtofferschap, en drugsbeleid. Hij publiceerde hierover onder meer in Metro, Panorama, Crimelink en Vrij Nederland. Voor Crimesite schreef hij het boek 'Onder spanning’, over politiewerk en PTSS. In 2018 werden zijn verzamelde misdaadreportages gebundeld in ‘Moordboek’ (Just Publishers).