De eerste rookwolken zijn een beetje opgetrokken. Wat valt op? Allereerst dat Het Parool het stokje heeft overgenomen van NRC Handelsblad, met een voorpublicatie. In de gedrukte versie van NRC zie ik helemaal niets, er is alleen een kort bericht op de website van de krant, door Jan Meeus. Waar is dat fout gegaan? In de vorige ronde stond NRC vooraan, samen met De Telegraaf. Als media-offensief is het onovertroffen, de lancering van Judas, het boek van Astrid Holleeder. Maandagavond komt Peter de Vries in RTL Late Night de zaak toelichten.

STEUN RO

Wat ik ervan gelezen heb, is fascinerend. Ik geloof ook best dat er een grote kern van waarheid in zit, maar het is hoe dan ook: háár verhaal. Bizar, in Het Parool, het stuk over ‘Wandelen met De Neus.’ Waarbij Willem Astrid en Sonja meeneemt naar een donker bos, waar hij een kuil zou hebben gegraven voor Cor (‘de Judas’). Een toneelspelletje om Sonja over te halen het adres van Cor aan hem te verklappen. Bij dit soort verhalen ben ik vooral benieuwd welke draai Willem hier zelf aan zou geven. Bevestigt hij dat hij samen met zijn zussen in dat bos is geweest? Als beiden dat verklaren, moet hij van goeden huize komen om dat onderuit te halen en er iets ander van te maken. De vraag is wel: laten de zussen zich hier ooit nog over ondervragen, in het kader van het proces tegen Holleeder? Uit de gang van zaken met de verhoren blijkt dat ze niet erg meewerken om ‘de waarheid’ boven tafel te krijgen.

Ik heb het er eerder over gehad: het lijkt een Griekse tragedie. Met vooral een cruciale rol voor Astrid: jarenlang heeft ze Willem met alles bijgestaan. Aan het boek van Auke Kok, over De Jonge Holleeder, werkte ze mee om een zo positief mogelijk beeld van haar broer te schetsen. Tot de omslag kwam en de broer ineens een monster werd. Met, laten we dat ook even in het oog houden, als directe aanleiding ruzie over de erfenis van Cor van Hout. Het goud. Hebben we ’t eerder over gehad, zie ook het vorige bericht.

Dit artikel lees je gratis. Het zou mooi zijn als je onderaan een kleine bijdrage deed, zodat ik dit soort artikelen kan blijven schrijven

Ik denk dat weinig mensen het onterecht zullen vinden als Willem Holleeder de rest van zijn leven in gevangenschap doorbrengt. Of het juridisch gezien bewezen kan worden dat hij betrokken is geweest bij welke liquidatie dan ook, is een andere vraag, maar er heerst een breed gedeelde overtuiging dat hij op z’n minst de hand heeft gehad in enkele liquidaties in de Nederlandse onderwereld.

Fatale aanslag

Astrid is er erg van overtuigd dat hij ook de derde en fatale aanslag op Cor van Hout op zijn geweten heeft. Daar ben ik wat minder van overtuigd. Ik zie het motief nog steeds niet. Dat hij bij de eerste twee aanslagen in het kamp zat (Klepper-Mieremet) dat die beraamde, staat vast. Ik had het idee dat hij zelf daarbij niet zo’n rol speelde, maar hij heeft het in elk geval ook niet tegen kunnen of willen houden.

In een van de kranten staat een stukje over hoe Astrid beëdigd zou worden als advocaat, maar dat dat van hogerhand (Fred Teeven) werd tegengehouden: iemand met deze broer kan geen advocaat worden. Wat mij al die jaren heeft verbaasd (en nog steeds): waarom ze de naam Holleeder heeft aangehouden. Ze had de naam van haar echtgenoot kunnen nemen, had er geen haan naar iets gekraaid. Was dat dan toch een soort trots op de familienaam, ook al was die zo besmet?

Dit artikel lees je gratis. Je kunt onderaan het artikel wel een kleine bijdrage doen, zodat ik dit soort artikelen kan blijven publiceren

Uiteraard was er op deze termijn geen gelegenheid voor tegengas. Alle Neuzen wijzen naar één kant. De advocaten konden het boek nog niet lezen. Misschien maandag, bij RTL Late Night, dat in elk geval deze slag in de media-oorlog glansrijk heeft gewonnen. Ik neem aan dat De Wereld Draait Door en Pauw ook in de race zijn geweest.

De indruk die je krijgt uit wat er nu beschikbaar is, is vooral die van een familiedrama, met één tiran, met een aardje naar zijn vaartje. Die de hele boel terroriseert en manipuleert. Dat wordt overtuigend en indringend beschreven en op basis van de ervaringen van anderen met Holleeder mag je ervan uitgaan dat hier een behoorlijk grote kern van waarheid in zit.

Waar het voor mijn gevoel over de top gaat, is bij de angst en de dreiging die Astrid en de anderen zeggen nog steeds te ervaren. Die zogenaamde liquidatiepoging vanuit de gevangenis, met de Antilliaanse medegedetineerde, kan mijns inziens als totale nonsens worden beschouwd. Ik kan me eigenlijk ook niet voorstellen dat Astrid en Sonja en wie dan ook echt iets te vrezen hebben van Willem, behalve dat hun verhaal in de rechtszaal onderuit wordt gehaald. Nu een moordaanslag op iemand van die familie zou wel het domste zijn wat je kunt verzinnen. Nog afgezien van de vraag of dat logistiek haalbaar is en of er iemand voor te vinden zou zijn.

Het lijkt mij dat op dit punt de paranoia een beetje heeft toegeslagen. Ik ben ook niet heel erg onder de indruk van de meeste tapgesprekken. Het is een manier van omgaan met elkaar waar honden geen brood van lusten en waar je van alles van kunt zeggen, maar neem die fragmenten waarin Holleeder te horen is als hij tegen Sonja tekeergaat, en die iedereen heeft kunnen horen. Daar word ik eerlijk gezegd niet koud of warm van. Ik heb de indruk dat Sonja daar evenmin heel erg van onder de indruk was: ze kende dit al.

Kortom: een bizarre familie en een interessant boek, maar nu wordt het tijd dat de dames hun verantwoordelijkheid nemen en gewoon gaan meewerken aan het proces en vragen gaan beantwoorden over feitelijke dingen. Je kunt het boek zien als ‘trial by media’, maar ik vraag me af of dit het voor Holleeder zoveel erger maakt. Je kunt het ook overdrijven en ik begin er lichtjes naar te neigen dat dit eerder averechts gaat werken.

Waardeer dit artikel!

Dit artikel las je gratis. Vond je het artikel de moeite waard? Dan kun je jouw waardering laten zien door een kleine bijdrage te geven. Als veel lezers dit doen, kan ik nieuws en achtergronden over misdaad blijven publiceren.

Mijn gekozen waardering € -