Hans van Breukelen is één van de meest succesvolle keepers die ons land heeft voortgebracht. In 1988 won hij met PSV de Europacup 1 en het Europees Kampioenschap voor landenteams. Maar het begon allemaal in Utrecht.

 

Al op jonge leeftijd is Hans van Breukelen in Stadion Galgenwaard te vinden. De inwoner van De Bilt is met zijn vader en broer regelmatig toeschouwer van de wedstrijden van DOS en komt later geregeld kijken bij FC Utrecht. Zelf gaat hij voetballen bij BVC (later opgegaan in FC De Bilt). Het blijkt de start van een succesvolle loopbaan als professioneel voetballer. ,,Je had in de Bilt drie clubs”, legt Van Breukelen uit. ,,FAK, RKSV Bilthoven en BVC, De Biltse Voetbalclub. In de nieuwbouwwijk waar wij woonden speelden de meeste jongens voor BVC. Dan word je daar ook lid. Ik speelde daar uiteindelijk tien jaar. Van mijn achtste tot mijn achttiende. In die tijd mocht je pas op je achtste op voetbal. Maar daarvoor ging ik al met mijn vader kijken bij BVC op zondagmiddag. Achter het voetbalveld liep een spoorlijn. Als jongetje vond ik niks mooiers dan met mijn vader naar BVC te gaan en te kijken naar de treinen. In de rust kreeg ik dan een rolletje drop. Daar zat dan een wikkel omheen met een afbeelding van een zwevende keeper. Dat zal ik nooit vergeten. Het was mijn eerste kennismaking met het voetbal. Zo is het begonnen.”

,,Ik heb altijd gekeept. Mijn broer, die vijf jaar ouder is, voetbalde met zijn vrienden op straat. Wij woonden op een bovenwoning en dan wilde ik ook meedoen. Waarschijnlijk heeft mijn moeder tegen hem gezegd: neem Hans ook eens mee. En dan moest ik op doel gaan staan. Dan liep ik niet zo in de weg. Omdat ik zo graag mee wilde doen, ging ik gewoon duiken op straat. Dan had je kapotte broeken en schoenen. Dan ging je naar de schoenmaker en werd er een stukje leer op gezet. Zo ging dat in die tijd. Op een gegeven moment verhuisden we naar de wijk Weltevree. Dat was één van de eerste blokken waar gezinswoningen werden gebouwd. Daar was ook een basketbalpleintje. Daar voetbalden we altijd.”

Dat voetballen op straat zie je nu minder.

Danny van der Linden (1983) is in het dagelijks leven werkzaam als journalist en verslaggever voor diverse media. Hoewel hij over diverse onderwerpen schrijft, ligt zijn hart bij de sportjournalistiek.