Steeds meer bedrijven willen geld verdienen in de ruimte wat leidt tot internationale discussies over de vraag van wie de grondstoffen daarboven eigenlijk zijn. Amerikaan Dennis Hope claimde in 1980 bijna het hele zonnestelsel. “Het is míjn grondgebied.”

Het lijkt een grap, maar de Amerikaan Dennis Hope (70) klinkt bloedserieus als hij via een krakerige telefoonlijn beaamt dat hij „inderdaad sinds 1980 de maan bezit”. Niet alleen de maan, voegt hij op strenge toon toe, „ook de andere planeten én hun manen.”

Hope kwam erop toen hij in 1980 in scheiding lag. Zijn geld was bijna op en toen hij op een avond zuchtend naar de hemel staarde, keek hij naar de maan – en opeens had hij het. De maan was van niemand, wat als hij die eens ging verkopen? Dat ging niet zomaar. Er is al ruim 50 jaar een internationaal ruimteverdrag, de ‘Outer Space Treaty’ waarin staat dat landen zich geen hemellichamen mogen toe-eigenen. Perfect, redeneerde Hope, want ik ben geen land maar een individu. Hij vulde een formulier in waarmee hij de maan en planeten („en hun manen”) claimde en stuurde dat naar de Verenigde Naties met de uitleg dat hij de boel ging opdelen en verkopen. „Niemand heeft ooit protest aangetekend binnen de tijd die daarvoor stond”, zegt Hope. En zo werd hij zelfverklaard grootgrondbezitter in de ruimte.

Christel Don is freelancejournalist. Publicaties van haar hand verschijnen met name in NRC Handelsblad en nrc.next. Thema's: tech, carrière, de toekomst en medicinale cannabis.