Alles wat hip en langharig was in de jaren zestig las Hitweek, spreekbuis van alternatieve muziek en flower power. In 1969 ging Hitweek verder als Aloha. De toon veranderde, werd dogmatischer en minder vrolijk. In de kolommen van Aloha maakten de speelse sixties plaats voor de hardere jaren zeventig.

STEUN RO

‘Ik heb die rechercheurs tegen hun poten getrapt! Het hielp geen sodemieter, want met drie man drukten ze me terug in de stoel. Toen deed die ene mij de handboeien aan en klonk me vast aan de stoelspijlen. Met hun drieën drukten ze m’n hoofd naar achteren. Toen kwam die schoft van een kapper. Met de tondeuse haalde hij alles eraf, het werd ongelijk langs de oren weggeschoren!’

Begin oktober 1965 doet Hitweek-redacteur Peter Muller op indringende wijze verslag van de behandeling die een 15-jarige scholier ten deel is gevallen. Na een kleine wetsovertreding is de jongen naar het politiebureau gebracht en onder dwang van zijn lange haar beroofd. Dit incident staat niet op zichzelf, vindt Muller. In Hitweek schrijft hij bijna wekelijks over jongens die om hun haardracht van school zijn gestuurd of ontslagen. De jonge redacteur publiceert zwarte lijsten van bedrijven, directeuren en restaurants die jongens met ‘beat-kapsels’ discrimineren. Naming and shaming, lang voordat iemand van die uitdrukking heeft gehoord.

Tegen de bevoogding

Vijftig jaar later geniet Hitweek een legendarische status. Het zijn de prettig anarchistische schrijfsel, zoals die van Muller, die van Hitweek een geliefd verzamelobject maken. Geen blad ademt zo de sfeer van de Nederlandse sixties als de krant die van 17 september 1965 tot 25 april 1969 verscheen.

Rutger Vahl (1972) is journalist en biograaf. Hij schrijft vooral over boeken, popmuziek, geschiedenis en de combinatie van die drie. Hij publiceerde ‘Cornelis Vreeswijk. De blues tussen Stockholm en IJmuiden’ (Nijgh & Van Ditmar, 2014), ‘Wally Tax. Leven en lijden van een outsider’ (Nijgh & Van Ditmar, 2015), 'Xandra Brood. Rock 'n' roll widow' (Nijgh & Van Ditmar, 2016) en 'Laurie Langenbach. Brieven, dagboeken en een geheime liefde' (De Arbeiderspers, 2017).