In 1998 hield heel Amerika de adem in. Wie zou als eerste worden gekozen in de NFL draft van dat jaar? Peyton Manning of Ryan Leaf? De twee ontliepen elkaar helemaal niks, zo leek het. Het werd uiteindelijk Manning. Een goede keuze, want Manning zou uiteindelijk uitgroeien tot één van de beste quarterbacks ooit. En Leaf? Die flopte als footballer, raakte verslaafd aan drugs, overleefde een zelfmoordpoging, en kwam in het gevang. Over hem gaat dit verhaal. 

STEUN RO

13 december 1997. Ryan leaf herinnert het zich nog als de dag van gisteren. Dat wil zeggen: lang wilde hij er niet aan herinnerd worden. Te pijnlijk. De foto’s van die avond wilde hij al helemaal niet zien. Welke foto’s? Vooral die illustere foto met daarop de vier kandidaten voor de Heisman Trophy, de bokaal voor de beste college footballspeler van dat jaar.

De foto heeft met terugwerkende kracht epische vormen aangenomen. Peyton Manning staat erop, de quarterback van Tennessee. Randy Moss staat erop, de toen nog relatief onbekende wide receiver van Marshall. Charles Woodson staat erop, de cornerback (maar eigenlijk alleskunner) van Michigan. En hijzelf, Ryan Leaf, quarterback van Washington State, staat erop. Drie van de vier zouden de allerbeste in hun discipline worden. Terwijl die vierde…

Ryan Leaf zucht eens diep. Hij draagt tegenwoordig een baardje, en een colbert over zijn overhemd. Hij staat vandaag, 22 oktober 2018, op het podium van het Big Horn Resort in Billings. Hier, in Montana, met de microfoon in de hand, vertelt hij over zijn leven. Hoe hij van zijn voetstuk viel, hoe hij er miljoenen doorheen joeg, hoe hij niet meer wilde leven, hoe hij verslaafd raakte, en hoe hij uiteindelijk in de cel belandde. En ja, ook hoe hij er weer bovenop kwam.

Leaf neemt geen blad voor de mond. Hij spaart zichzelf niet. Waarom zou hij ook? Hij heeft immers niks meer te verliezen. Wie weet, hoopt hij, kunnen anderen lering trekken uit zijn verkeerde keuzes. Zoals vandaag in Billings, zo spreekt hij tegenwoordig door het hele land. Op scholen, in gemeenschapscentra en voor jeugdorganisaties. Hij verhaalt hoe hij de wereld aan zijn voeten had, maar alles te grabbel gooide.

De interesses van Geert Jan Darwinkel zijn legio. Van (Amerikaanse) sport, tot film, human interest, lifestyle, muziek en reizen. GJ is old skool, maar toch reuze bij de tijd.