Sombermans regeert in de Uitkijkpost. De Warmoesstraat glijdt weer wat verder af nu Kees Raat er de brui aan geeft met zijn mooie chocolade- en ijswinkel Metropolitan. En de Wallen dicht? Ik kan het me niet voorstellen.

STEUN RO

Kees Raat stopt er mee. Reden volgens hem: de Amsterdammers die vroeger de Warmoesstraat nog wel konden vinden, komen niet meer vertelde hij in een stukje in De Telegraaf.

In d’Oude Binnenstad van juli zei hij al naar aanleiding van de coronacrisis: ‘In één klap is duidelijk geworden hoe afhankelijk de binnenstad is van toerisme. Toen ik hier elf jaar geleden begon was zestig procent van mijn bezoekers nog Amsterdammer. De Warmoesstraat heeft een slecht imago, zeker in vergelijking met de Zeedijk die vol hippe winkels zit. De kwaliteitswinkels in deze straat zijn op de vingers van één hand te tellen.

Vier dagen zijn we dicht geweest, daarna heb ik de winkel weer opengegooid. Van de ene op de andere dag was ik tachtig procent van mijn omzet kwijt. Ik had dertien mensen op de pay roll staan; nu nog vier. Dankzij m’n onlineverkoop, business to business, en de ondersteuning van de overheid besta ik nu nog. Bizar.

Over wat er op de korte termijn gebeurt durf ik geen voorspelling te doen. De mindset is: blijf in eigen land, dus die toeristen zijn niet één, twee, drie terug. En op de langere termijn? Het is wachten op betere tijden. Als individuele ondernemer kun je niet zoveel. Voorlopig zitten we nog midden in de crisis. Het is een nare droom. Dit kan toch niet waar zijn? Maar het is wel degelijk waar. Het is gewoon gek.’

Patisserie

Exit Metropolitan dus. Het is niet het eerste mooie bedrijf dat z’n biezen pakt om elders verder te gaan of om definitief te verdwijnen. De verschraling schrijdt voort. Velen gingen Raat immers voor. Wijs (koffie), Geels (eveneens koffie), de “kleine” Bakkerswinkel op de hoek van de St. Annenstraat, restaurant Anna, nieuw age-winkel en theehuis Himalaya en leerwinkel Mr. B. verdwenen al eerder om er een paar te noemen. Er voor in de plaats kwam goedkope rotzooi in de trant van Burgers, Jamin, Mama Pancake en Wok to Walk. Alles voor de toeristen die er toch al overvloedig werden bediend door goedkope horeca en restaurants die de naam restaurant amper verdienen.

Wat blijft er nog over aan kwaliteitszaken? Bloemenwinkel Jemi, de Condomerie, Edelsmid Cees van Sante, de ‘grote’ Bakkerswinkel en Maskshop Venice om het merendeel te noemen. En er is nog een lichtpuntje. Sinds kort is er een nieuwe, mooie zaak bij gekomen: Patisserie De Bijenkorf.

En om de hoek op het Oudekerksplein lijkt de vergroening er nu echt aan te komen in de vorm van geveltuintjes en plantenbakken. Helaas, de bomen die we nu al meer dan een jaar moeten missen, zullen daar niet bij zijn.

Alcoholverbod

Tot slot toch nog even over de coronacrisis. De burgemeester neemt maatregelen. Er mag geen alcohol meer worden verkocht op de Wallen van donderdag tot en met zondag na 16:00 uur. Je vraagt je af waarom die maatregel nu pas wordt genomen. Ook in de voorgaande jaren was er alle reden om die verkoop te verbieden. Je mag immers toch niet drinken op de Wallen. En waarom dan niet voor de hele week de verkoop verbieden? En ach, meer handhavers. Tja.

Het meest veelbelovend is nog het zinnetje: ‘Het Wallengebied kan worden afgesloten bij grote drukte’. Als dat zou gebeuren zou het een primeur zijn. Ik ben benieuwd naar de uitvoering en zou het graag mee willen maken, maar ik ben bang dat het zal blijven bij de afsluiting van een gracht en wat stegen. De hele boel dichtgooien? Zoveel daadkracht van het stadsbestuur? Ik kan het me niet voorstellen. Voorlopig blijft Sombermans de baas in de Uitkijkpost.

Willem Oosterbeek, Wallenbewoner, doet in vijfhonderd woorden regelmatig verslag van het dagelijks leven vanuit de beroemdste buurt van Nederland.

Waardeer dit artikel!

Dit artikel las je gratis. Vond je het de moeite waard? Dan kun je jouw waardering laten zien door een kleine bijdrage te doen.

Zie hier voor meer informatie!

Mijn gekozen waardering € -
Ik schrijf over alles wat mijn nieuwsgierigheid wekt. Dat is veel. Vaak kom ik uit bij verborgen hoeken van de geschiedenis, maar soms ook bij het persoonlijke verhaal. Het alledaagse leven èn het drama. Actueel, maar soms ook wat minder. Wel altijd goed geschreven en een plezier om te lezen.