Vanaf morgen, woensdag 5 augustus, is het verplicht om in deze buurt een mondkapje te dragen. Goed, we houden het nieuws bij, maar officieel weten we als bewoner op dinsdagmiddag nog van niks.

STEUN RO

Net als op de Nieuwendijk, Kalverstraat, Plein ‘40-’45, en de Albert Cuypmarkt moet er vanaf morgen op de Wallen een mondkapje worden gedragen. Ik ben benieuwd hoe dat gaat uitpakken.

Zal iedereen net zo braaf zijn als in het openbaar vervoer? Ik betwijfel het, zeker als er een halve emmer bier in de wallengasten zit.

De afgelopen weken zijn we in de weekends al een beetje voorbereid op de nieuwe situatie. Bij alle ingangen van de Wallen stonden mannen in geel-zwarte outfit bij hekken met daarop het bord geschroefd: ‘Gesloten in beide richtingen voor voertuigen, ruiters en geleiders van rij- of trekdieren of vee’. Ook het bord ‘Eenrichtingsweg’ was populair. Of het allemaal ook maar iets geholpen heeft betwijfel ik. In de buurt was het in elk geval zoals vanouds weer een enorme bende.

De hele zaterdagnacht werden wij Wallenbewoners getrakteerd op gegil en gekrijs. Het hield maar niet op. Er mag dan wel vanaf vier uur ‘s middag door de lokale minisupers, de Dirk en AH geen alcoholhoudende drank meer worden verkocht, een minuut lopen verderop is natuurlijk alles wel te krijgen. En anders sla je voor vier uur genoeg in. Toch?

Tattoo

Vrijdagavond werden we verrast door een fietsdemo over het fietsvrije Oudekerksplein. Het was iets met het milieu en een mevrouw met een megafoon stond zich vreselijk op te winden. Een buurtbewoner vond dat dan weer niks en begon zich ermee te bemoeien. Het dreigde te escaleren, maar het liep uiteindelijk dankzij ingrijpen van verstandige mensen met een sisser af.

Zaterdagmorgen ontstond er plotseling een enorme rij op het Oudekerksplein. Wat was dit nu weer? Wat bleek, de tattoo-inrichting op de hoek van de Wijde Kerksteeg en de Warmoesstraat verstrekte een gratis hartje in de regenboogkleuren vanwege Pride 2020. Kennelijk waren er een paar honderd jongeren bereid om daarvoor een uurtje of twee in de rij te staan.

Ondertussen deelden de gezamenlijke ondernemers van de Burgwallen alvast als een soort voorschotje op de actie van de gemeente, gratis mondkapjes uit. Het bijbehorende foldertje riep iedereen ook op anderhalve meter afstand te houden maar daar trok geen hond zich iets van aan.

Decimeter

Op het plein lag het hele weekend een berg grof vuil. Kasten of restanten van kasten, een bank waar zich regelmatig iemand neervlijde of zoals zondagmorgen het moede hoofd te ruste legde. En meer van zulks. Er was op vrijdag door de benedenburen meerdere keren over gebeld met dat geweldige nummer 14-020, waar volgens geruchten elke klacht na aanname onmiddellijk in het ronde archief verdwijnt. In elk geval werd er ook nu weer voor maandagmorgen niet op gereageerd.

Zaterdagmiddag stonden er plotseling zes handhavers op het plein. Iedereen werd van de fiets gebonjourd en moest verder lopen. Na tien minuten was de actie weer voorbij. Daarna heb ik geen handhaver meer gezien en die had ik zondagavond graag bij de hand gehad.

Alhoewel, of die handhavers ook echt hadden ingegrepen, betwijfel ik zeer. Om half elf ‘s avonds namelijk stapte ik de deur uit en het scheelde nog geen decimeter of ik was op het stuur beland van een fietser. Die fietser was één van de leden van een behoorlijk grote groep Italiaanse gezinnen (?) die inclusief kids over het plein richting St Annendwarsstraat scheurden.

Ach ja, op de Wallen kan en mag immers alles.

Tot zover het afgelopen weekend. Bent u weer op de hoogte.

Willem Oosterbeek, Wallenbewoner, doet in vijfhonderd woorden regelmatig verslag van het dagelijks leven vanuit de beroemdste buurt van Nederland.

Waardeer dit artikel!

Dit artikel las je gratis. Vond je het de moeite waard? Dan kun je jouw waardering laten zien door een kleine bijdrage te doen.

Zie hier voor meer informatie!

Mijn gekozen waardering € -
Ik schrijf over alles wat mijn nieuwsgierigheid wekt. Dat is veel. Vaak kom ik uit bij verborgen hoeken van de geschiedenis, maar soms ook bij het persoonlijke verhaal. Het alledaagse leven èn het drama. Actueel, maar soms ook wat minder. Wel altijd goed geschreven en een plezier om te lezen.