Corona blijft ook deze column achtervolgen, zeker nu de maatregelen worden aangescherpt en het steeds duidelijker wordt dat het langere tijd stil zal zijn op de Wallen. Maar hoe stiller het is, hoe meer werk er valt te verzetten.

STEUN RO

De vraag blijft: wat zijn de consequenties van de coronacrisis voor deze buurt op de lange termijn? Hoeveel kroegen zullen het overleven, welke gaan failliet? En wat gebeurt er dan met die bedrijven? Hetzelfde geldt om nog maar eens wat te noemen, voor de wafelwinkels. En als die niet failliet gaan, hoe kan dat dan? Ik ben geen experts op dit gebied, van financieel rechercheren heb ik amper kaas gegeten, maar ik ben wel razend nieuwsgierig. Laat ik daarom dan toch maar eens een wilde gooi doen.

Wat in eerste instantie nodig is, is een overzicht van wie wat bezit of beheert op de Wallen. Pand voor pand. De eigendomsstructuren in de buurt vertellen waarschijnlijk al een verhaal waar aardig wat conclusies uit te trekken zijn. Ik begrijp dat het uiteenrafelen van deze structuren geen eenvoudige klus is. Zeker niet als je het op gedetailleerd niveau wilt doen. Er zullen ongetwijfeld veel rookgordijnen zijn opgetrokken om zaken die niet door de beugel kunnen of anderszins dubieus geconstrueerd zijn, achter te verbergen. Maar het is wel het eerste dat moet gebeuren: hoe zit de buurt nu in elkaar? Ik mag toch hopen dat de gemeente precies op de hoogte is.

De tweede vraag die moet worden beantwoord is of zich op dit moment al grote verschuivingen aan het voltrekken zijn? Wordt er druk verkocht door partijen die door de ontbrekende stroom toeristen aan de bedelstaf zijn geraakt? En wie koopt dan? Tegen welke prijs? Of worden er leningen verstrekt? En door wie dan en onder welke voorwaarden? Ook hiervan verwacht ik dat de autoriteiten het allemaal in de gaten houden.

Politiekorps

Op de Wallen zijn geldgedreven ondernemingen die zich verder niets aan de buurt gelegen laten liggen maar uitsluitend geïnteresseerd zijn in vlotte winsten, ruimschoots aanwezig. Het is niet de bedoeling dat er nog meer van dit soort bedrijven komen natuurlijk. Integendeel, alles moet er juist op gericht zijn deze winstmachines de pas af te snijden. Als dat niet kan door kopen of blokkeren, dan maar door zo lang mogelijk traineren. Dwarszitten op alle mogelijke manieren. Vervelend doen. Kortom, alles moet uit de kast worden gehaald om dit soort ondernemingen te ontmoedigen en te dwarsbomen.

Nog een wild idee. Het politiekorps heeft hier een stuk minder te doen nu er geen toeristen zijn op de Wallen. Kan dat korps niet anders worden ingeschakeld? Kunnen zaken die al te lang zijn blijven liggen nu er wel de tijd voor is, eens grondig worden uitgezocht? Kan er niet eens wat vaker een kijkje achter de gevels worden genomen? Ook dat zal niet eenvoudig zijn, maar waarom niet geprobeerd?

Tot slot: wat willen wij, bonafide ondernemers, bewoners, met de buurt? Hoe moeten de Wallen er volgens ons uitzien na de coronacrisis? Het kan toch niet zo zijn dat alles weer op de oude voet doorgaat als de coronastorm eenmaal is gaan liggen. Dus moet er iets nieuws worden bedacht. Zoiets heet met een duur woord visie.

De volgende stap is dat er gekoerst wordt in de richting van het toekomstbeeld dat uit de visie rolt. Ook daarbij is een belangrijke rol weggelegd voor de gemeente, maar Amstel 1 lijkt zich juist nu muisstil te houden. Het lijkt wel of er geen stadhuis meer is, of alles alleen maar is gericht is op de ad-hoc bestrijding van de coronacrisis. Kortom, waar blijft u gemeente? Of moeten we wachten tot er her en der planken voor de ramen zijn gespijkerd?

Willem Oosterbeek, Wallenbewoner, doet in vijfhonderd woorden regelmatig verslag van het dagelijks leven vanuit de beroemdste buurt van Nederland.

Waardeer dit artikel!

Dit artikel las je gratis. Vond je het de moeite waard? Dan kun je jouw waardering laten zien door een kleine bijdrage te doen.

Zie hier voor meer informatie!

Mijn gekozen waardering € -
Ik schrijf over alles wat mijn nieuwsgierigheid wekt. Dat is veel. Vaak kom ik uit bij verborgen hoeken van de geschiedenis, maar soms ook bij het persoonlijke verhaal. Het alledaagse leven èn het drama. Actueel, maar soms ook wat minder. Wel altijd goed geschreven en een plezier om te lezen.