Duizenden fans waren woedend toen ze de vijfde aflevering van het laatste Game of Thrones seizoen hadden gezien. Vooral fans die hun kind naar Daenerys Targaryen hadden vernoemd. Nergens voor nodig, betoogt Alain Verheij. Als je had opgelet had je de ontsporing van de khaleesi volkomen logisch gevonden.

STEUN RO

Let op, als je geen spoilers wilt moet je nu wegklikken. Dit stuk is geschreven na seizoen 8, aflevering 5. 

In de afgelopen jaren zijn duizenden kinderen op de een of andere manier naar Game of Thrones-karakter Daenerys Targaryen vernoemd. De kleine Khaleesi’s en Dany’s danken hun naam aan de kracht van de drakenkoningin. Daenerys slaat zich telkens dapper door verschillende vreselijke omstandigheden heen. Bovendien hangt er een zweem van belofte rond de jonge vrouw: zij heeft aanspraak op de IJzeren Troon, ze bevrijdt mensen uit slavernij en zal de wereld eindelijk rechtvaardig gaan besturen, zodra ze de kans krijgt. Geen slecht idee voor een babynaam, zou je zeggen.

Na de voorlaatste aflevering van het laatste seizoen van Game of Thrones zijn de massa’s Dany-fans ontroostbaar, zo niet woedend op de scriptschrijvers. Ineens hebben zij hun geliefde personage zien ontsporen. In de door haar belegerde hoofdstad King’s Landing luiden de bellen als teken van overgave, maar de khaleesi toont geen genade. Ze laat haar draak over de straten van de stad vliegen en spuwt vuur over vluchtende burgers, soldaten die hun zwaard allang op de grond hebben gegooid en honderden andere ‘niet-militaire doelen’. Nu is alles in één aflevering verpest, roepen verbijsterde supporters. Maar zijn hun boosheid en verbazing terecht, of keken ze zelf al die tijd niet goed? Ik denk het laatste: deze laatste karakterontwikkeling is helemaal niet onlogisch, als je het voorafgaande goed hebt gevolgd. Kijk maar mee.

Vrouwelijke vertelclichés

Als het gaat over vrouwen in fictieve vertellingen, zeker in heldenverhalen, epen en fantasy, bestaan er vele clichés. De schrijvers van Game of Thrones nemen ons aan de hand van Daenerys mee langs veel van die blauwdrukken. Zo is Dany in haar allereerste scène een hulpeloos tienermeisje binnen het patriarchaatHaar waarde wordt bepaald door de achternaam van haar vader en haar mooie, vroegrijpe lichaam. Ze wordt eerst aangerand en daarna uitgehuwelijkt door haar broer. Zowel de incestueuze betasting als de onvrijwillige ‘huwelijksnacht’ worden expliciet in beeld gebracht: het is het cliché van de jonkvrouw in nood. 

Alain Verheij is gefascineerd door alle plaatsen en momenten waar tijd en eeuwigheid elkaar ontmoeten. Denk daarbij aan kunst, cultuur, religie en schoonheid in de breedste zin van die woorden. Verder heeft hij een groot zwak voor taal en promoveert hij op het Ugaritisch.