De erfgoedsector is niet de meest sexy sector van de Nederlandse cultuurwereld.

STEUN RO

Ook al vliegen de bloottenstoonstellingen je dit seizoen om de oren, je denkt toch eerder aan duistere musea, monumenten, postzegelverzamelingen, oud spul. Zo kon het gebeuren dat de stichting Digitaal Erfgoed Nederland al bijna 25 jaar kon bestaan zonder dat iemand in de ‘populairdere’ kunsten (podium, film, literatuur) ervan had gehoord. in 2018 kwam daar verandering in. Met een ‘open call for ideas‘, en op aandringen van het Ministerie van OCW, werden de andere kunstsectoren van Nederland bij de les getrokken. Best nodig, want zeker in de podiumkunsten is het beroerd gesteld met de archieven. En de digitalisering laat ook te wensen over.

Fijn dus dat het productiehuis Feikes Huis gisteren een van de winnaars van de open call was, met een project waarbij live animaties en andere dingen mogelijk worden door het knutselen met Arduino-computertjes. Hoe dat precies eruit gaat zien, weet eigenlijk nog niemand, net als het plan van het Impakt-festival om de online aanwezigheid uit te breiden, of de navigatie-app ‘tiktik’ voor blinden die het van Abbe-museum ontwikkelt, maar het spreekt wel tot de verbeelding.

Opgeheven

Maandag 4 maart 2019 stonden de drie beste ideeën die op de open call werden ingediend in het licht van een beamer tijdens het DEN-event 2019. Iets waar erfgoedmensen al jaren reikhalzend naar uitkijken, maar de podiummensen wat onwennig rondliepen. Want, ja, het bewaren van je laatste voorstelling? Best lastig. Posters, programmaboekjes, video’s, recensies, foto’s? Ooit waren er het Theaterinstituut Nederland en het Muziekcentrum Nederland, waar een paar mensen de hele dag bezig waren om dat verzamelwerk voor de drukke theater- en muziekmensen te doen, maar die zijn opgeheven. De collectie resideert deels  bij de UvA, die ervoor zorgt zolang er geld is. Maar vernieuwen, innoveren, digitaliseren, een app? Ho maar.