Steven van Beek (Breda, 1981) werkt in een winkel op het station. Dagelijks ziet hij duizenden mensen aan zich voorbijtrekken. Hij observeert en communiceert en schrijft er zogenoemde Perrongelukjes over. Inmiddels bracht hij al twee boeken uit: Perrongeluk en Meer dan 130 Perrongelukjes.

STEUN RO

Net op het moment dat een trein vertrekt, rent een ietwat ordinaire dertiger –mollig, witte kleren, geblondeerd haar, neuspiercing- het perron op. Te laat. Ze komt hijgend naar me toe en bestelt wat te drinken. “Godver, afspraak bij de fotograaf liep uit!”

Het is lekker weer, dus dat half uurtje wachten hoeft geen straf te zijn. “Klopt, is ook niet erg. Wil je de foto’s zien?” Het zal mij benieuwen. Ze legt de foto’s op mijn balie. Bij de eerste foto zit ze op een bed en kijkt recht in de camera. Op de volgende foto is wat meer decolleté zichtbaar.

Het laat zich raden, de foto’s worden bloter. Ze toont op de foto haar blote borsten en als ze op de foto alleen in string zit, giechelt ze. “Genoeg nu haha. Als je meer foto’s wil zien met meer actie, ga je maar naar deze website en voer je dit wachtwoord in haha.”

Journalist / tekstschrijver. Portfolio: www.uitgeverij-stofje.nl. O.a. voor @BNDeStem. Hier: vooral Perrongelukjes.