Uren per dag zijn we bezig op Facebook, Twitter of Instagram. Als niet al alles over ons bekend is, dan zorgen we daar zelf wel voor. Maar hoe wordt je nog écht jezelf in een wereld waarin je voortdurend op het podium staat? Dat is het thema van ‘Slaap zacht Johnny Idaho’, een spannende, geëngageerde toekomstroman van Auke Hulst. ‘We gaan steeds meer op elkaar lijken.’

‘Wacht, ik zal het je laten zien.’ Auke Hulst grijpt naar zijn zak, bladert vluchtig door de foto’s op zijn iPhone. ‘Dat zal je altijd zien, kan ik ‘m niet vinden. Wacht even hoor…’

Het is zaterdagochtend elf uur, plaats delict is Café Kobalt in Amsterdam, het espressoapparaat maakt een klereherrie, zoals dat hoort in een café op de eerste dag van het weekend. Auke Hulst (1975), enigszins gammel van een lange autorit uit Praag waar hij te gast was op een literair festival, bestelt tomatensap.

Fotograaf Marc Brester en journalist Vivian de Gier kunnen met elkaar lezen en schrijven – letterlijk. Als partners in crime reizen ze voor diverse media de wereld over, voor recensies van de mooiste literatuur en persoonlijke interviews met de schrijvers die ertoe doen.