‘Beatrijs Smulders gaat de strijd aan met de gynaecologen’, kopt Volkskrant Magazine vandaag boven een interview met de oppervroedvrouw, waarin ze onder meer reageert op ons artikel over doodgeboorte. Volgens Smulders is er sprake van een heksenjacht van arrogante lobbyisten en paternalistische artsen. Maar Smulders zelf lijkt de feiten minder belangrijk te vinden dan haar overtuigingen. We zetten de boel op een rijtje.

Thuisbevallen is het veiligst, zegt Smulders.

Veel vrouwen zien het als een ideaalbeeld om thuis te bevallen. Als het lukt, is hen dat absoluut gegund. Het klopt ook dat voor wie een laag risico op complicaties heeft, een bevalling zonder medisch ingrijpen de beste uitkomsten geeft. Je voorkomt immers dat er, bijvoorbeeld door haast of een verkeerde inschatting, onnodig ingegrepen wordt. Echter, er zit een addertje onder het gras: in Nederland is het systeem zo ingericht dat wie een laag risico heeft op complicaties, thuis bevalt (of tegen bijbetaling op de polikliniek van het ziekenhuis) en wie een hoger risico heeft, bevalt in het ziekenhuis.

Het probleem is dat de belangrijkste oorzaken van perinatale sterfte in ongeveer een derde van de gevallen niet voor de bevalling wordt opgemerkt, onder meer doordat er geen standaard groei-echo’s worden uitgevoerd in het derde trimester van de zwangerschap en doordat in veel gevallen door verloskundigen een afwachtend beleid wordt gevoerd: niet te snel doorsturen. Dus als vrouw weet je nooit vooraf zeker dat je écht een laagrisicobevalling tegemoet gaat. Juist vrouwen die tijdens de bevalling worden doorverwezen, lopen vaker complicaties op dan vrouwen die van begin af aan in het ziekenhuis bevallen, of die de bevalling wel gewoon thuis afmaken. Met name tijdens de bevalling van hun eerste kind, worden vrouwen vaak alsnog doorverwezen naar het ziekenhuis.

– Na de bevalling rapporteren vrouwen dat ze zich makkelijker openen en minder geremd zijn tijdens seks, zegt Smulders.