Ons vaderland

Binnenkort vieren we Bevrijdingsdag. Juist nu, tijdens de verschrikkelijke oorlog in Oekraïne, krijgt zoiets extra betekenis. Oorlog. Geweld, chaos, onderdrukking, geschonden mensenrechten, families die verscheurd worden en op de vlucht raken. Weg van de oorlog, naar veilige landen, voor een toekomst in vrede.

Lees verder

Artikel 0

Ja, ik leef met een zogenaamde dissociatieve identiteitsstoornis (DIS). En of dat lastig is? Ja en nee. Ja, want er is continu veel aan de hand in mijn hoofd en stress is gewoon funest als je een DIS hebt. Daarboven is er ook vaak onbegrip, er zijn grote vooroordelen en er is een chronisch gebrek aan psychische hulp.

Lees verder

Reformatorisch, niet zo onschuldig

Ongeveer mijn jeugd lang groeide ik op in reformatorische kring. Nog wel bij een ouderling, met een voorname, vrome taak in de kerk. Gezin, school, kerk, dát was de wereld. En dan alles reformatorisch. God centraal, niet de mens. Regels, straf, zonde. Het bepaalde voor een groot deel mijn leven. Als kind ervoer ik de reformatorische gemeenschap als zwaarmoedig, somber, repressief, in mijn geval zelfs destructief. Maar hierover hoor je eigenlijk nauwelijks mensen spreken.

Lees verder

O boy! Regenboogtaal!

Als getraumatiseerde adolescent maakte ik in afzondering meer dan 35 jaar terug langdurig zwaar politiegeweld mee. Afgelopen week bleek dat de politie niet luid en vals lachend mijn meniscus had verbrijzeld, zoals ik levenslang dacht en met een kijkoperatie in het ziekenhuis was vastgesteld. Het bleek, dat door de enorme klap die zij mij gaven toen ze mij geboeid op de grond smeten, mijn bot gebroken en versplinterd was.  Het zichtbare uitsteeksel aan mijn knie is dus gewoon bot.

Lees verder