CollectieInternationaal

Een hels paradijs; 8. Botten in een kistje

Terwijl de regen over de muren en uit het plafond van mijn werkkamer in Bogotá naar beneden gutst, tik ik mijn allereerste berichtje voor het ANP in Nederland. De deadline was eigenlijk al tien minuten geleden, maar ze willen het graag hebben. De Nederlander Henk van Bilderbeek is gearresteerd vanwege vermeend witwassen van drugsgeld. Hij houdt bij hoog en laag vol dat hij erin is geluisd omdat hij een rijk olieveld in het departement Cesar heeft ontdekt en omdat vriendjes

Lees verder
CollectieInternationaal

Een hels paradijs; 7. De wantrouwende oligarch

Op een ochtend belt er een man aan bij mijn appartement in Bogotá. Ik open mijn slaapkamerraam op twee hoog en vraag wat hij komt doen. “Is een paar dagen geleden uw identiteitsbewijs gestolen? Dan kan ik u dat misschien wel bezorgen.” Ik woon al ruim twee jaar in Colombia, ben een paar dagen geleden op straat hier tweehonderd meter vandaan inderdaad van mijn tas beroofd door twee opgeschoten jongens en sta nergens meer van te kijken. “Hoeveel moet dat

Lees verder
CollectieInternationaal

Een hels paradijs; 6. Allemaal tijdelijke baantjes

Íngrid Betancourt is al acht maanden ontvoerd als ik op 15 oktober 2002 met twee koffers land in Bogotá. Ik word opgewacht door Rocío, een vrouw van eind dertig, die Vicky en ik hebben leren kennen tijdens ons verblijf bij haar familie in Pereira. Rocío is gescheiden en heeft twee kinderen die ontzettend zijn aan het puberen. Ze is filiaaldirecteur van een bank in het stadje Fusagasugá, voor iedereen beter bekend als Fusa, op anderhalf uur rijden van Bogotá.Ik wil

Lees verder
CollectieInternationaal

Een hels paradijs; 5. Een café met boeken

"Je meldt je ziek, je neemt een advocaat en je gaat er nooit meer heen." Dat bevel komt van mijn Haagse huisarts, type Ien Dales, als ik bij haar op consult ben omdat ik niet meer slaap. Het heeft te maken met problemen op mijn werk. Ik heb een vervelend functioneringsgesprek gehad en daarna regent het nare mailtjes van mijn chef. Ik heb het vermoeden dat hij op gezag van onze gezamenlijke baas onhandige reacties bij me los probeert te

Lees verder
CollectieInternationaal

Een hels paradijs; 4. De paramilitaire atoombom

Drie pickuptrucks rijden op een late vrijdagmiddag het plaatsje Segovia binnen. Een van die vele lieflijke dorpen in het bergachtige noordoosten van de provincie Antióquia, waar het sappigste Spaans van Colombia wordt gesproken.De mensen zijn vrij en drinken een biertje in het plaatselijke café Johny Kay. Daar houdt een van de pickups stil. Een paar seconden later is het café een ravage. Een van de zwaar bewapende mannen in de pickup heeft een granaat naar binnen gegooid. Sommige aanwezigen worden onmiddellijk

Lees verder
CollectieInternationaal

Een hels paradijs; 3. Salsa en aguardiente

Wanneer ik in oktober 1988 in Medellín uit de taxi stap die me van het vliegveld naar het centrum van de stad heeft gebracht, denk ik dat ik binnen een minuut een pistool onder mijn neus geduwd zal krijgen. De mannen van drugsbaron Pablo Escobar of de FARC …..Ik betaal de taxi, gris mijn rugzak uit de kofferbak en storm de eerste de beste winkel in die ik zie om te vragen of er een hotel in de buurt is.

Lees verder